مقالات
  • نقش مديران در نوآوري و شكوفايي كشور
  • بسم ا... الرحمن الرحيم
    عنوان مقاله:
    نقش مديران در نوآوري و شكوفايي كشور
    معاونت پژوهش و توسعه حوزه مقاومت بسيج
    فروردين ماه 1387


    بسم ا... الرحمن الرحيم
    عنوان مقاله:
    نقش مديران در نوآوري و شكوفايي كشور
    معاونت پژوهش و توسعه حوزه مقاومت بسيج
    فروردين ماه 1387

    نقش مديران در نوآوري و شكوفايي كشور

    پيام نوروزي رهبر معظم انقلاب (مدظله العالي) به مناسبت حلول سال جديد حاوي مطالب و انتظاراتي است كه نقش اقشار گوناگون ملت ايران به خصوص قشر عالمان و فرزانگان و محققان ، قشر دانشجويان و ... را در انجام مسئوليت خطير پيشرفت كشور مشخص مي كند الزام چنين انتظارات مهمي هنگامي اهميت خود را بيشتر نشان مي دهد كه بنا به فرمايشات ايشان مي بايستي پاسخگويي به آن را در حيطه تكاليف الهي و مردمي برشماري كرد.ايشان در بيانات پيام نوروزي شان سال 87 را به نام سال نوآوري و شكوفايي نامگذاري نموده و انتظاراتشان را اينگونه بيان داشتند:
    انتظار اول
    در همه بخش هايي كه گفتيم بايد نوآوري بوجود بيايد؛ مسئولان دولتي در روش هاي اقتصادي، در روش هاي سياسي و ديپلماسي در پيشبرد كشور به سمت علم و تحقيق ، در گسترش فرهنگ مطلوب در ميان كشور، در ارائه خدمات به همه قشرها بخصوص قشرهاي مظلوم و محروم در آباداني كشور.آحاد مردم در دانشگاهها، در بنگاه هاي اقتصادي، در دستگاه هاي گوناگون اجتماعي و خدماتي هر كدام نياز دارند در كار خودو در عرصه فعاليت خود نوآوري كنند؛ اين نقطه اولي است كه مورد انتظار ماست، در اين سال بايد نوآوري فضاي كشور را فرا بگيرد و همه خود را موظف بدانند كه كارهاي نو و ابتكاري را در سايه مديريت صحيح و تدبير درست در فعاليت كشور وارد كنند.
    انتظار دوم شكوفايي
    فعاليت هايي كه در سالهاي گذشته انجام گرفته است، كارهايي كه دولت كرده است، سرمايه گذاري هاي بزرگي كه مسئولان گوناگون و آحاد مردم در بخش هاي مختلف ،چه سرمايه گذاري مادي، چه سرمايه گذاري معنوي ، انجام داده اند، اينها به شكوفايي برسد و مردم نتايج آن را در زندگي خود حس كنند...
    به جرأت مي توان گفت سپاه پاسداران مهم ترين نهاد مولود انقلاب اسلامي است كه نقشي بي بديل را در صحنه هاي متعدد و متنوع پاسداري ازانقلاب تا كنون ايفا نموده است .نقش هاي مختلف سپاه در دفاع مقدس،سازندگي، پيشرفت هاي علمي كشور و ..از برجسته ترين اين نقش ها است. اين نقش حساس ايجاب مي نمايد كه سپاه پاسداران در سال 87 نقش اساسي خود را در صحنه هاي مختلف دفاع همه جانبه و ايجاد امنيت پايدار به عنوان مهم ترين بستر رشد و توسعه علمي كشور به منصه ظهور برساند. بر اين اساس ضروري است كه مديران و مسئولان در سطوح مختلف نقش هاي اساسي خود را در ايجاد فضاي نوآورانه در سپاه مد نظر داشته و اهتمامي كافي را در اين زمينه بنمايند.
    اما گام اولي كه در ايجاد اين فضا ضروري بنظر مي رسد شناخت فرهنگ و ادبيات نوآوري است. مبحث نوآوري، مديريت تغيير، بهبود و توسعه سازماني و بطوركلي ادبيات مربوط به آن با سرعت گرفتن آهنگ رشد و توسعه علمي و اقتصادي كشورها و بخصوص در بخش بنگاه هاي اقتصادي از جايگاه ويژه اي در مباحث مديريتي امروز برخوردار شده است. اميدواريم با طرح كلياتي در مبحث ادبيات نوآوري و خلاقيت، مدخلي براي ورود عميق تر به موضوع گشوده شود.
    معني لغوي و اصطلاحي نوآوري
    نوآوري كلمه اي مركب از نو  آوري است. در فرهنگ معين واژه نو به معني تازه، جديد در مقابل كهنه و كهن( از باب دستوري صفت ) (ج2 : ص1981) مطرح شده است. همچنين لغت نامه دهخدا آنرا به معني عمل نو آور، ابتكار، ابداع و بدعت گذاري آورده است (ج.13 ص30131) در ادبيات مديريت واژه نوآوري Innovation از منظر اصطلاحي به معني فرايند كسب انديشه اي خلاق و تبديل آن به محصول، خدمت يا يك روش عملياتي مفيد است (رابينز .1988 . 258) در تعاريف مشابه ديگري ال دفت نوآوري سازماني را قبول يك ايده يا رفتار است كه براي صنعت، بازار يا محيط عمومي سازمان تازگي دارد معني كرده است( ال دفت 1998 :317). نجف بيگي نيز به نقل از استون و همكاران آنرا فرايند قبول يك فكر يا ايده يا بكارگيري در يك محصول، خدمت يا روش دانسته و همچنين به نقل از هوج نوآوري را عبارت از توسعه و اجراي فرايندها يا رويه هاي جديد كه ذاتاً با آنچه كه هستند متفاوتند بيان مي كند(نجف بيگي .1383 :246 و 247).
    با نگاه به تعاريف مذكور دو وجه اساسي قابل مشاهده است. اول آنچه كه : روش، خدمت، فرايند، ايده، رفتار، فكر، رويه، محصول و .... : ناميده شده و جديد بوده و با گذشته متفاوت است. دومين وجه مهم تعاريف قبول و بكارگيري آنچه كه براي آن نوآوري شده است مي باشد. چه بسا ايده هاي نوآورانه اي كه در فضاي مديريتي غير مشوق نوآوري هرگز زمينه بروز نيافته و به منصه ظهور نرسيده اند.
    در زمانه اي كه تغييرات سريع سازمانها به شدت تحت تاثير محيطي آنها قرار دارد سازمانهايي توفيقات بيشتري در بقاء و توسعه خود را دارا  مي باشند كه بيشترين تكيه تغييرات آنها بر نوآوري است در دنياي پر رقابت امروز شعار تند و خشن بسياري از مديران اين است : نوآوري كن يا بمير . هر نوآوري مطلوبي منجر به سطوح مختلفي از تغيير مانند تغييرات راهبردي (بنياني) و يا تغيير در سطوح عملياتي و تاكتيكي سازمانها مي شود اما هر تغييري در سازمانها ناشي از نوآوري نيست. بسياري از تغييرات سازمانها تحت تاثير اقدامات نوآورانه ديگر سازمانها اتفاق افتاده و به اصطلاح كپي برداري مي باشد.
    نوآوري و خلاقيت
    هنگامي كه مديران درباره تغيير سازماني گفتگو مي كنند تا آن را خلاق تر نمايند ،عموماً منظورشان تشويق نوآوري است نوآوري محصول خلاقيت است همچنين اگر خلاقيت رابطور عام توانايي تركيب انديشه ها به شيوه اي منحصر به فرد يا ايجاد ارتباطي غير معمول بين انديشه ها بدانيم  (همان ) سئوالي كه مطرح خواهد شد آن است كه آيا خلاقيت ذاتي است و يا مي توان آن را از طريق آموزش كسب كرد. در پاسخ بايد گفت عنصر خلاقيت هم ذاتي است هم اكتسابي . همگي ما استعدادهاي خلاق ذاتي و تا حدودي بالفعل شده در افراد مختلف را در اطرافمان سراغ داريم كه بدليل عدم وجود بستر توسعه خلاقيت ، كم كم به خاموشي گرائيده و در مقابل انسانهاي ديگري را نيز شاهد بوده ايم كه استعدادهاي نهفته آنان در يك بستر تشويق كننده و توسعه دهنده تفكر خلاق توانسته اند نوآوري هاي بزرگي را به سازمانها و جامعه خود اهدا نمايند. مديراني كه اكتسابي بودن خلاقيت را در محور تفكر و اقدام خود باور دارند آن در مراحل زير تعريف مي نمايند.
    ادراك، پرورش، الهام، نوآوري
    ادراك يعني نحوه ديدن چيزها، خلاق بودن يعني چيزها را از زاويه منحصر به فرد ديدن. پيدا كردن راه حلي براي يك مساله خارج از چهارچوب هاي معمولي ديگران. پرورش يعني شكل و قالب جديدي دادن به داده هاي انبوه ذخيره شده در ذهن از طريق بازيابي و مطالعه آن كه مستلزم صرف زمان و تجربه و آموزش است. الهام لحظه اي كه كوشش هاي ذهني در حل يك مساله بطور موفقيت آميز به ثمر مي نشيند اما كار خلاقيت هنوز پايان نيافته است.
    نوآوري در اين فرايند يعني گرفتن الهام و تلاش براي تبديل آن به توليدي مفيد، خدمت يا روش انجام چيزي با چارچوب ارائه شده نوآوري يعني آزمودن، ارزشيابي كردن و بازآزمودن آن چيزهايي است كه توسط الهام دريافت شده است . معمولاً در اين مرحله است كه فرد ديگران را بيشتر مطلع و درگير آن چيزي مي كند كه روي آن كار كرده است. درگير كردن ديگران بسيار مهم است زيرا اگر فرد نتواند به گونه اي موثر با ديگران ارتباط برقرار كند و آنچه را كه بايد انجام دهد به مرحله عمل برساند بزرگترين اختراعات ممكن است با تاخير روبرو شوند و يا از دست بروند. (رابينز . 1998: 258)
    نقش مديران در نوآوري
    مديران در ايجاد فضاي نوآوري و خلاقيت نقش مهمي دارند. بسترهاي ايجاد فضاي نوآوري توسط مديران عوامل متعددي هستند كه به موارد مهمي از آن اشاره مي شود.
    1- ساختار : ساختارهاي مختلف سازماني مي توانند زمينه ساز ايجاد نوآوري و يا مانع خلاقيت و نوآوري شود. سازمانهايي كه معمولاً داراي ويژگي هاي ساختاري ذيل هستند فضاي نوآورانه بيشتري را براي كاركنان خود فراهم مي كنند.
    1) عدم تمركز در تصميم گيري 2) قوانين و مقررات كمتر 3) قدرت انطباق 4) افقي تر و يا شبكه اي 5) ارتباطات غير رسمي 6) ارتباطات سريع بين واحد ها ....... چنين ساختارهايي زمينه پذيرش بيشتر براي نوآوري را دارا باشند (همان: 259)
    2- فرهنگ سازماني : تعريف فرهنگ كاري بس دشوار است. بيش از سيصد تعريف براي اين واژه تاكنون ارائه شده است. اگر فرهنگ سازماني را تركيبي از ارزشهاي مشترك، تصورات ذهني مشترك، رفتارهاي مشخص (شيوه اي كه براي انجام كارها بكار مي بريم) و نمادهاي گوناگون ( فيليپ استدلر- 1998، 42) بدانيم آنگاه براي ايجاد فضاي نوآوري در سازمان مشخصاتي را بايد مدنظر قرار دهيم . به تعبير رابينز يك فرهنگ نوآور احتمالاً داراي ويژگي هاي ذيل خواهد بود
    1- پذيرش ابهام: تاكيد بيش از اندازه بر روي دقت و عينيت باعث محدود شدن نوآوري مي شود.
    2- شكيبايي در امور غير عملي:  افرادي كه پاسخ غير عملي و حتي احمقانه به سئوالات (( چه مي شود اگر(( ....  مي دهند به هيچ وجه سركوب نمي شوند. آنچه كه در اول غير عملي به نظر مي رسد به راه   حل هاي خلاق رهنمون مي شوند.
    3-  كنترل هاي بيروني كم: آئين نامه ها، مقررات، خط مشي هاي و  كنترل هاي مشابه در حداقل نگه داشته مي شوند.
    4- بردباري در مخاطره: کاركنان تشويق مي شوند كه بدون ترس از احتمال شكست ، تجربه كسب كنند، با اشتباهات به مثابه فرصتها ي يادگيري برخورد مي شوند.
    5- شكيبايي در برخوردها: تنوع انديشه ها تشويق مي گردد. هماهنگي و توافق بين افراد با واحدها شواهدي مبني بر عملكرد بالا فرض نمي شود.
    6- تاكيد بر نتايج تا و سائل: اهداف روشن مي شود و افراد تشويق     مي شوند كه مسيرهاي متناوب را در راستاي اهداف مد نظر قرار دهند. تاكيد بر نتايج نشان مي دهد كه بايست پاسخ هاي صحيح متعددي به هر سئوال وجود داشته باشد.
    7- تاكيد بر نظام باز: سازمان از نزديك محيط را كنترل مي كند و سريعاً به تغييرات آنطور كه اتفاق مي افتد پاسخ مي دهد.
    8- توانايي منابع انساني: نيروي انساني مهمترين سرمايه سازمان است. سازمانهايي كه از نيروي انساني آموزش ديده استفاده مي كنند سازمانهايي با ارزش افزوده بالا هستند. سازمانهايي كه قادرند ديدگاه هاي ناشناخته به مسائل رابا راه حل هاي منحصر به فرد ارتقاء دهند و همچنين قادرند شيوه هايي براي تبديل ايده هاي خلاق به نتايج مفيد را به كار برند سازمانهايي نوآور و خلاق محسوب مي شوند. آنها همچنين در توجه اساسي به منابع انساني خود از چنين ويژگي هايي برخودارند.
    1) سازمان ، نوآوري فعالانه ، اموزش و توسعه دانش اعضاي خود را  آنطور كه روزآمد باشد تشويق مي كند.
    2) امنيت شغلي در سطح عالي براي كاركنان خود فراهم مي آورد تا ترس از اخراج بخاطر اشتباه را كاهش دهند.
    3) به افراد جرات مي بخشند كه تغيير پذير باشند.
    4) زماني كه انديشه جديد تكامل مي يابد، پيشتازان تغيير فعالانه و با شور و شوق انديشه را تعالي مي بخشند . آن را حمايت مي كنند. بر مشكلات چيره مي شوند و اطمينان مي دهند كه نوآوريبه مرحله اجرا در خواهد آمد. ( رابينز . 1998: 260 و 261 )
    روش هاي ايده پردازي و نوآوري
    براي ايجاد فضاي خلاقيت و نوآوري روش هاي متعددي توسط صاحب نظران علوم تربيتي ، آموزشي ارائه شده است كه دراينجا فقط به ذكر عناوين روشها اشاره شده ،اميد است در فرصت ديگري مجال پرداحتن به تشريح روشهاي فوق فراهم آيد.
    الف)  ساختن گلوله برفيالف- سكون زدايي
    ب)  طوفان فكريب- تفكر جانبي
    ج)  گروه هاي حل مسالهج- نقشه برداري از ذهن
    د)  نظام پيشنهاداتد- تصوير سازي
    ن)  نقشه برداري جريان ارزشه- تجديد ارتباط واژه ها
    و)  تصوير پر معني

    1387/2/1 يكشنبه
  • بسترها و بايسته هاي نوآوري و شکوفايي
  • بسم ا... الرحمن الرحيم
    عنوان مقاله:
    بسترها و بايسته هاي نوآوري و شکوفايي
    معاونت پژوهش و توسعه حوزه مقاومت بسيج
    فروردين ماه 1387


    بسم ا... الرحمن الرحيم
    عنوان مقاله:
    بسترها و بايسته هاي
    نوآوري و شکوفايي

    معاونت پژوهش و توسعه حوزه مقاومت بسيج
    فروردين ماه 1387

    شتاب براي رسيدن به صفوف مقدم

    در پيام هاي نوروزي رهبر معظم انقلاب كه از سال 1369 خطاب به مردم و مسئولان كشور ايراد مي شود، هر سال با نام و عنواني مشخص گرديده است. اين نام گذاري ها گاه با لحاظ مناسبت خاص آن سال و همچنين درك شرايط كشور همراه بوده است كه نام گذاري سال 1379 به نام رفتار علوي » كه نخستين روزهاي فروردين آن مصادف با عيدغدير بود و يا نام گذاري سال1384 به همبستگي ملي و مشاركت عمومي« كه در آن انتخابات سرنوشت ساز رياست جمهوري برپاگرديد، از اين گروه نام گذاري ها هستند.
    اما در برخي سال هاي ديگر، نام گذاري ها بدون لحاظ مناسبتي خاص، تنها براساس درك شرايط و ضرورتي برخاسته از نياز استراتژيك كشور بوده است كه نام گذاري سال هايي چون انضباط اجتماعي و وجدان كاري، نهضت  توليد علم، پاسخ گويي مسئولان، نهضت خدمت رساني، نوآوري و شكوفايي و... از اين گروه مي باشد.
    شناسه راهبردي نظام:
    از نگاه رهبر معظم انقلاب، نام گذاري هر سال، يك نوع هدف گذاري است كه شناسه راهبردي نظام را در آن سال مشخص مي سازد و دستگاه هاي اجرايي، قانون گذاري و قضايي با تدارك طرح ها، لوايح، آيين نامه ها و مقررات اداري بايد در مسير تدارك آن اهداف گام بردارند. از سوي ديگر رسانه ها و دستگاه هاي تبليغي نيز وظيفه دارند با تبيين و تشريح ضرورت ها و نيازهاي استراتژيك كشور، بستر مناسب را جهت تدوين الگويي جامع همراه با ضمانت هاي لازم را فراهم سازند.
    به تعبير ديگر، پيام هاي نوروزي مقام معظم رهبري كه در نخستين لحظات حلول سال نو، خطاب به مردم و مسئولان كشور ايراد مي شود، آيينه تمام نمايي از مطالبات فقيهي جامع الشرايط در روند اداره يك نظام اسلامي است. رهبر انقلاب به عنوان مسئول نظام اسلامي و به عنوان كانون و تبلور مطالبات مردم از نظام جمهوري اسلامي، وظيفه تبيين كاركردها و وظايف قواي سه گانه را برعهده دارد تا با ارتقاي سطح كارآمدي نظام اسلامي، صحنه هاي پرشكوه حضور و پيوند مردم با حكومت را رقم بزند.
    در حكومت اسلامي برخلاف نظام هاي اليگارشي كه ارسطو در كتاب «سياست» ويژگي هاي آن را حكومتي در خدمت اشراف، زمين داران و قدرتمندان زرسالار معرفي كرده، حكومتي است كه وظيفه خدمت رساني به عموم مردم و تمامي اقشار جامعه را برعهده دارد و اگر تاكيدي بر طبقه اي خاص چون مستضعفان و محرومان شده، به آن معنا است كساني كه توان احقاق حق خود را ندارند، حكومت در قبال تامين حقوق آنان، مسئوليت و وظيفه اي مضاعف دارد. بنابراين فلسفه ورود ونام گذاري سال هاي اخير توسط مقام معظم رهبري، مقوله اي است حكومتي كه حاكم اسلامي وظيفه طراحي، پيگيري و اجراي آن را برعهده دارد. در واقع رهبري نظام با نام گذاري سال ها، گفت وگويي ميان خود و كارگزاران حكومت را در حضور مردم طراحي و اجرا مي نمايند و با ناميدن سال هايي همچون رفتار علوي، انضباط اجتماعي و وجدان كاري، اتحاد ملي و انسجام اسلامي، نوآوري و شكوفايي، مطالبه خود را از كارگزاران نظام اسلامي در حضور مردم به عنوان شاهداني امين و صادق، مطرح نموده و خواستار عملياتي شدن آن مي شود.
    اما نام گذاري سال 1387 به نام «نوآوري و شكوفايي» نشان مي دهد كه از نگاه مقام معظم رهبري، نظام اسلامي از مرحله مشق و تمرين و قلق گيري عبور كرده و بايد خود را آماده خيز نهايي كه همانا ارائه چهره اي مقتدر، عطوف و كارآمد از نظام اسلامي و ايجاد و گسترش عدالت و تقسيم مكارم اخلاق است، بنمايد.
    بسترها و بايسته هاي نوآوري و شكوفايي
    نوآوري يك پديده فطري است كه در زمره نيازها و آرمان هاي اصيل بشريت خداپرست،  عدالت خواه و آزاده به حساب مي آيد. يكي از هنرهاي كارگزاران و حاكمان در نظام اسلامي تبديل اين نياز فطري به يك مطالبه عمومي و به منصه ظهور رساندن آن است. بنابراين بايد بسترهاي نوآوري و شكوفايي را مهيا ساخت كه در اين مجال كوتاه به برخي از آن موارد اشاراتي خواهيم داشت.
    الف) احياي اعتماد به نفس ملي:
    يك ملت زماني مي تواند به نوآوري و ابتكار دست بزند كه از اعتماد به نفس لازم برخوردار باشد. توانايي هاي خود را بشناسد و به آنها باور و اعتماد داشته باشد. بايد روحيه اعتماد به نفس ملي را در كشور بالا برد تا زمينه نوآوري و شكوفايي ايجاد شود. «ما مي توانيم» شعار نيست، بلكه يك اعتقاد است كه در پناه آن و با اتكال به منبع لايزال الهي مي توان به عزت و اقتدار ملي دست يافت.
    ب) شجاعت و قدرت ريسك پذيري:
    شجاعت و قدرت ريسك پذيري از بايسته ها و لوازم نوآوري است. بايد روحيه ريسك پذيري در كشور بالا برود. شجاعت علمي و قدرت نقد كردن و نه گفتن به تعاريف و روش هاي بيگانه در كشور بالا برود. نبايد از قدم گذاشتن در ميدان هاي بزرگ و جديد هراسيد. به فرموده رهبر معظم انقلاب، نبايد خيال كنيم كه نسخه هاي اقتصادي غرب، آخرين حد دستاورد بشري است، نه، اين هم يك نسخه اي است و دوره اي دارد و آن دوره طي مي شود و فكر تازه و فكر نويي وارد ميدان مي شود.
    ج)  راه اندازي كرسي هاي توليد فكر و آزادانديشي:
     نوآوري و شكوفايي در فضاي علمي، سياسي، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي از توليد علم آغاز مي شود و توليد علم به توليد نظريه و فكر وابستگي تام و تمام دارد. يكي از بايسته هاي توليد نظريه و فكر، راه اندازي كرسي هاي آزادانديشي در حوزه هاي علميه و دانشگاه هاي كشور است. اين دو مركز بايد به عنوان قلب تپنده نوآوري و شكوفايي، طلايه دار نهضت توليد علم باشند. بايد شادابي، نوگرايي و نوزايي را به اين خاستگاه هاي توليد علم بازگرداند.
    د) پرهيز از بخشي نگري:
    نوآوري نبايد بخشي شود بلكه تمام اركان جامعه اسلامي بايد خود را در آن سهيم و شريك بدانند. نوآوري يك متولي خاص ندارد بلكه همه دستگاه ها و قواي كشور بايد به ميدان بيايند.
    هـ) پايداري در نوآوري:
    نوآوري مربوط به زمان و برهه اي خاص نيست. خصيصه جامعه اسلامي مبتني بر زايش و رويش است. اجتهاد در فقه اسلامي يعني  زايش ها و رويش هاي مستمر. لازمه اجتهاد و نوآوري ، توجه تام به ارزش ها، اصول، مصالح، منافع، نيازها و اقتضائات است و اين توجه و التزام است كه «اجتهاد» را متمايز از «بدعت هاي» فتنه برانگيز مي نمايد.
    و) ضابطه مندبودن:
    نبايد به نام آزادانديشي و نوآوري، مرزهاي حقيقت و فضيلت لگدكوب شود و مقدسات و آرمان هاي يك جامعه دستخوش تحقير، تمسخر و هواهاي نفساني شود. نوآوري ها بايد ضابطه مند و به دور از افسارگسيختگي باشد وگرنه نتيجه اي جز اضمحلال، فروپاشي و انحلال نخواهد داشت. استعمار فرانو براي تمام اركان جامعه اعم از سياست، اقتصاد، فرهنگ، هنر، ورزش و حيطه هاي علمي و آموزشي، نسخه هاي رنگيني پيچيده است و با قلب واقعيت ها، تعاريف جديدي را ارائه مي دهد. نبايد اسير خوش بيني ها و خوش باوري ها شد. تجربه دهه هاي اخير نشان مي دهد كه دنياي غرب با برچسب نوآوري، نوزايي و دنياي مدرن و فرامدرن، درصدد القا و ديكته فرهنگ سلطه گر خود بوده است.
    ز) بازنگري در تعريف ها و شاخص ها:
    ما نيازمند تعريف مجدد در واژگان و شاخص هايي هستيم كه آبشخور آن فرهنگ غرب بوده است. بايد تامل و تدبري جدي در واژگاني چون توسعه، شاخص هاي توسعه يافتگي، جهاني شد، حقوق بشر، دمكراس، نظام ليبرال- دمكراسي، آزادي، حقوق زنان و ... داشت. غرب نه مدينه فاضله است و نه انتهاي راه نبايد اسير ارزش گذاري هايي شويم كه  سال ها است نسخه آن را دنياي غرب براي ما مي پيچد. اگر رهبر معظم انقلاب وقوع انقلاب اسلامي را يكي از مهم ترين نوآوري هاي ملت ايران برمي شمارند دقيقا بدان علت است كه اين انقلاب نظم حاكم برجهان دو قطبي و سپس تك قطبي را برهم زده و طرحي نو در انداخته است. «ما مي خواهيم كشورمان از همه جهات، از لحاظ علمي، از لحاظ اقتصادي، از لحاظ فناوري و از لحاظ سياسي به پيشرفت برسد. مي خواهيم كشور عادلانه و با عدالت اداره بشود، اين مهم است، نه عدالت بدون پيشرفت مطلوب است و نه پيشرفت بدون عدالت رهبر معظم انقلاب در اين فراز و چند فراز ديگر از سخنان نوروزي شان، مقصود خويش از «نوآوري» را كه همان «راه ميان بر» به سوي هدف تعريف كرده اند، مطرح فرموده اند: «پيشرفت در همه عرصه ها در سايه عدالت» و اما به قول ايشان «ممكن است بعضي از صاحب نظران و به اصطلاح تئوريسين هاي اقتصادي بگويند، آقا نمي شود، اگر بخواهيد به پيشرفت اقتصادي دست پيدا كنيد ناچار بايد فاصله طبقاتي را قبول كنيد وبپذيريد! اينجا است كه ما عرض مي كنيم «نوآوري» ، نبايد خيال كنيم كه نسخه هاي اقتصادي غرب، آخرين حد دستاوردهاي بشري است، نه، اين هم يك نسخه اي است، دوره اي دارد. آن دوره طي مي شود و فكر تازه و فكر نويني به ميدان وارد مي شود. بگرديد آن فكر نو را پيدا كنيد.اين نقطه دقيقا همان گره اي است كه بعيد نيست در نگاه اول «كور» به نظر برسد و كساني با ساده گزيني از تلاش و تفكر براي «نوآوري» و گره گشايي از آن صرف نظر كنند و حال آن كه هنر مسئولان، باز كردن گره ها و گشودن راه هايي است كه بازنشدني به نظر مي رسند وگرنه، ادامه  راه ها  و روال ها و روال هاي ديربازده و درجا زدن پشت درهايي كه بسته بودن آن را به ما تلقين كرده اند، نه فقط هنر نيست بلكه قافله را تا به حشر لنگ مي گذارد.
    سخن آخر:
    نوآوري يكي از مولفه هاي قدرت در عصر حاضر و شرط لازم شكوفايي است. توجه جدي به «زمان» خود يك نوآوري است. وقت كشي به بهانه نوآوري و تشكيل جلسات متعدد و طولاني و تنظيم صورت جلسات مفصل كه اغلب زينت بخش زونكن ها و بايگاني ها و دبيرخانه ها        مي شود، يك انحراف در مسير است. بيائيم از جمله سازي ها و شعارهاي صرف بپرهيزيم و نوآوري را به يك عنصر فراگير در تمام سطوح جامعه تبديل نماييم. نوآوري بايد تبديل به يك مطالبه و فرهنگ عمومي شود. نوآوري مي تواند و بايد به يك باور عمومي تبديل شود. پيوند ميمون نوآوري و ما  مي تواني، اهداف سند چشم انداز را آسان تر محقق خواهد ساخت و ايران را به كشوري توسعه يافته با جايگاه اول اقتصادي، علمي و فناوري در سطح منطقه با هويت اسلامي و انقلابي، الهام بخش در جهان اسلام و با تعامل سازنده و موثر در روابط بين الملل تبديل خواهد كرد.
    نوآوري از نياز سرچشمه مي گيرد و اين نياز در آستانه ورود به دهه چهارم انقلاب، بيش از هر زمان ديگر احساس مي شود. نبايد فرصت ها را از دست داد چرا كه خيلي زود دير مي شود  و اين دغدغه دير شدن را مي توان در بيانات نوروزي سكاندار نظام اسلامي احساس كرد  بايد شتاب و نوع حركت مان را جوري تنظيم كنيم كه بتوانيم به صفوف مقدم برسيم و اگر بخواهيم با همان سرعت و با همان شتابي كه به طور متعارف ملت ها پيش مي روند، حركت كنيم باز در اين مراحل عقب      مي مانيم. نظام جمهوري اسلامي ايران در آستانه ورود به دهه چهارم حيات پربركت خود است كه لازمه ورود به دهه چهارم، برطرف كردن كمبودها و حركت با شتابي بيشتر از حد متعارف براي جبران عقب ماندگي هاي تاريخي و رسيدن به اهداف و آرمان هاي تعيين شده است.

    1387/2/1 يكشنبه


    مجری سایت : شرکت سیگما